‘சிறுபான்மைகளை’ ஒதுக்கும் அரசியல்!!! - Yazhpanam

Yazhpanam

Tamil News, Jaffna News, jaffnaradio, thamizh news, jaffna, killinochi, vavuniya, Colombo, Batticaloa, Trincomalee, North, east, west, south, tamilnews, yazhpanam, Jaffna TV, jaffnatv

Home Top Ad

Post Top Ad

Your Ad Spot

Tuesday, January 23, 2018

‘சிறுபான்மைகளை’ ஒதுக்கும் அரசியல்!!!

இலங்கையின் அரசியல் கலாசாரமென்பது, முற்றுமுழுதாக ஆரோக்கியமான அரசியல் கலாசாரத்தைக் கொண்டது என, யாரும் கூறிவிட முடியாது. நேரடியான இனவாதமும் மதவாதமும் பாலின ஒதுக்குதலும் காணப்படாவிட்டாலும், சுதந்திரம் பெறப்பட்ட பின்னர் நடைபெற்ற ஒவ்வொரு தேர்தலிலும், இவை அனைத்தையும் கண்டே வந்திருக்கிறோம்.  
இம்முறை இடம்பெறவுள்ள உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலும், சிறுபான்மைகளை அல்லது சிறுபான்மைகள் என நாம் கருதுகின்ற சில பிரிவுகளை ஒதுக்கும் ஒன்றாகவே காணப்படுகிறது என்பது, வருத்தத்துக்குரியதாகவே இருக்கிறது.  

முன்னைய அனைத்துத் தேர்தல்களையும் விட, இத்தேர்தல் மிக வேறானது என்பது, திரும்பத் திரும்பக் கூறப்பட்டுவரும் விடயமாகும். அதற்கான முக்கியமான விடயமாக, கலப்புத் தேர்தல் முறை காணப்பட்டாலும், பெண்களுக்கான ஒதுக்கீடு என்பது, அதேயளவுக்கு முக்கியத்துவமான விடயமாகக் காணப்படுகிறது.  
பெண்களுக்கு 25 சதவீத ஒதுக்கீடு என்பது, தமிழ், முஸ்லிம் சமூகப் பரப்பில், நம்பிக்கையீனத்துடன் எதிர்கொள்ளப்பட்ட மாற்றமாகவே அமைந்தது. இன்னும் கூட, “எமது பெண்கள் இதற்குத் தயாராக இல்லை” என, கற்றோர் என்று சொல்லப்படுபவர்கள் கூடக் கூறுவதைக் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது.   
தமிழ், முஸ்லிம் சமூகங்கள், இன்னமும் ஒப்பீட்டளவில் பழைமைவாதச் சமூகங்களாகவெ காணப்படும் நிலையில், பெண்களின் அரசியல் பங்களிப்புக் குறைவாகவே காணப்படுகிறது என்பது உண்மையானது. ஆகவே, பெண் தலைமைத்துவங்களுக்கு, தட்டுப்பாடு காணப்படுவது போன்ற நிலைமை காணப்படுவது உண்மையானது தான். ஆனால், இலங்கை போன்ற நாடுகளில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை வைத்துப் பார்க்கும் போது, தலைமைத்துவப் பண்பில்லாமல், எந்தவொரு பெண்ணாலுமே இந்நாடுகளில் பிழைத்துவிட முடியாது என்பது யதார்த்தமாகும். எனவே, தலைமைத்துவப் பண்புகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான சூழல் ஏற்படுப்படவில்லை அல்லது ஏற்படுவதற்கு வாய்ப்புகள் வழங்கப்படவில்லை என்பதே உண்மையாகும்.  
எனவே, “பெண்களுக்கான ஒதுக்கீடு என்பது, தகுதியற்ற பெண்களைக் கொண்டுவரும்” என்பது, சிறுபிள்ளைத்தனமான வாதமாகும். அரசியலுக்குத் தயாராக இல்லாத பெண்களைக் கொண்டுவரும் என்பது வேண்டுமானால், ஓரளவுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க விவாதமாக இருக்கலாம். ஆனால் அப்படிப் பார்த்தால், தேர்தலில் போட்டியிடும் ஆண்கள் மாத்திரம், எல்லாம் தயாரான நிலையில் தான் போட்டியிடுகிறார்களா என்ற கேள்வியையும் முன்வைக்க வேண்டியிருக்கிறது.  
தான் குடியிருந்த சொகுசு வீட்டுக்கு, யார் வாடகை செலுத்தினார்கள் என்று தெரியாதவர்கள் எல்லாம், நாட்டின் நிதியமைச்சராக இருந்த இந்நாட்டில், பெண்களின் “அரசியலுக்கான தயார்நிலை” என்ற வாதம், பெண்களைப் பின்தள்ளுவதற்கான வாதமே தவிர, உண்மையான கரிசனை கிடையாது.  
இத்தனைக்கும், இலங்கையின் சனத்தொகைப்படி, 51.58 சதவீதமானோர், பெண்களாவர். அவ்வாறு இருப்போரை, சிறுபான்மையினர் போன்று நடத்துவதாகத் தான், இலங்கையின் அரசியல் பரப்புக் காணப்படுகிறது.  
இல்லாவிடின், 51.58 சதவீதம் கொண்ட பெண்களின் பிரதிநிதிகளாக, இலங்கை நாடாளுமன்றத்தின் வெறுமனே 5 சதவீதம் பேர் தான் இருக்கிறார்கள் என்பதை எவ்வாறு விளங்கவைப்பது?  
ஆகவே, பெண்களுக்கான ஒதுக்கீடு என்பது, நியாயமானது என்பதையும் தாண்டி, அவசியமானது என்பது தான் உண்மையாக இருக்கிறது. எனவே, பெண்களுக்காக ஏதோ தியாகம் செய்கிறோம் என்ற பார்வையில் இல்லாமல், இதுவரை காலமும் ஆண்களால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டு, பெண்களின் உரிமைகள் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட சூழலில், பெண்களாக, தமது தெரிவுகளை மேற்கொள்வதற்கு முட்டுக்கட்டை போடாமல் இருக்கிறோம் என்று எண்ணிக் கொள்வது தான் சரியானது.  
கிழக்கு ஆபிரிக்க பிரெஸ்பைடேரியன் தேவாலயத்தைச் சேர்ந்த முன்னாள் தலைவர்களுள் ஒருவரான திமோதி என்ஜொயா, அண்மையில் பகிர்ந்த கருத்துத் தான் ஞாபகம் வருகிறது. “எதிர்வரும் ஏப்ரல் 27ஆம் திகதி, எனது திருமணத்தின் 50ஆவது ஆண்டுப் பூர்த்தியாகும். திருமணம் இடம்பெற்று சுமார் ஓராண்டின் பின்னர், ‘நான் சிறந்ததோர் ஆண். உங்களுக்கு, ஏராளமான சுதந்திரத்தை நான் வழங்கியுள்ளேன்’ என, என் மனைவியிடம் பெருமையாகக் கூறினேன். அவரது இலகுவான பதிலாக, ‘ஆண்கள், எங்கிருந்து சுதந்திரத்தை எடுத்துப் பெண்களுக்கு வழங்குகிறார்கள் என்று சொல்லுங்கள்.அப்போது தான், அங்கு சென்று, நானே சுதந்திரத்தை எனக்காக எடுத்துக் கொள்கிறேன்’ என்று கூறினார்” என்று குறிப்பிட்டார்.  இது தான் உண்மையாக இருக்கிறது.  

எனவே, தேர்தலில் போட்டியிடும் பெண்களுக்குத் தகுதியிருக்கிறதா, இல்லையா என்ற பொதுமைப்பாடான விமர்சனங்களைத் தவிர்த்து, தகுதியுள்ளவர்களுக்கு வாக்களிப்பதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். “தகுதியுள்ளவர்கள்” என்பதற்கு, “வேலைகளைச் செய்து முடிக்கக்கூடிய திறமையுள்ளவர்கள்” என்று வரைவிலக்கணப்படுத்திக் கொண்டால், போதுமான எண்ணிக்கையான பெண்களைத் தெரிவுசெய்யக்கூடியதாக இருக்கும்.  
உண்மையாகவே பெரும்பான்மையாக இருக்கின்ற பெண்களையே, சிறுபான்மைகள் போன்று நடத்தும் இந்த அரசியல் கலாசாரம், உண்மையிலேயே சிறுபான்மைப் பிரிவுகளை எப்படி நடத்துமென்பதில் கேள்விகளே தேவையில்லை.  
காலாகாலமாகவே, சிறுபான்மைக் கருத்துகளைக் கொண்டிருப்பவர்களை, துரோகிகள் என்றும் ஒட்டுண்ணிகள் என்றும் நிராகரித்துவந்த சமூகங்கள், சிறுபான்மைப் பிரிவுகளை மாத்திரம் கண்ணியமாக நடத்தினவா? முஸ்லிம்களுக்குள் காணப்படும் பிரிவுகளில் காணப்படும் பாகுபாடுகளும், தமிழர்களுள் இந்துக்கள் அல்லாத பிரிவினரையும், மேற்படி இரு சமூகங்களும் எப்படி நடத்தின என்பது, வெளிப்படையான ஒன்று.  
இந்நிலையில் தான், எதிர்வரும் உள்ளூராட்சி மன்றத் தேர்தலில், இந்துக்களுக்கு வாக்களிக்குமாறு கோரி, சிவசேனை எனப்படும் இந்து அமைப்பால் ஒட்டப்பட்ட சுவரொட்டிகள், தேர்தல்கள் ஆணைக்குழுவின் தவிசாளர் வரை சென்றிருக்கின்றன. ஆணைக்குழுவின் ஆணையாளர்களுள் ஒருவரான பேராசிரியர் ரட்ணஜீவன் ஹூல் தான், இது தொடர்பான முறைப்பாட்டைச் செய்திருக்கிறார்.  
தமிழ்ச் சமூகத்தில், சிறுபான்மைப் பிரிவுகள் எவ்வாறு நடத்தப்படுகின்றன என்பதற்கு, பேராசிரியர் ஹூலின் கடந்தகால அனுபவங்கள் சாட்சி என்பது ஒருபக்கமாக இருக்க, புதிதாக எழுந்திருக்கின்ற இந்த வெறுப்பைக் கக்கும் குழு, தமிழ் அரசியல் சூழலை எவ்வாறு கொண்டு செல்லப் போகிறது என்பது தான் கேள்வியாக அமைந்திருக்கிறது.  
இன்னமும் சிறிய மட்டத்திலேயே காணப்படும் அக்குழுவுக்கு, அது தொடர்பான செய்தி அறிக்கைகள் அதிகமாக வெளிப்படுதல், இலவச விளம்பரமாகப் போய்விடும் என்ற அச்சம் காணப்பட்டாலும் கூட, அக்குழுவின் பின்னணியில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஒருவரும் மத்தியகுழு உறுப்பினர் ஒருவரும் காணப்படுகிறார்கள் என்ற விடயம், அக்குழுவையும் அதன் அரசியலையும் எதிர்க்க வேண்டிய நிலைமைக்குத் தள்ளிவிட்டிருக்கிறது.  
யாழ். மாநகர சபையின் மேயர் வேட்பாளராக, தமிழ்ச் சமூகத்தில் சிறுபான்மைப் பிரிவைச் சேர்ந்தவரான இமானுவேல் ஆர்னோல்ட் நியமிக்கப்படலாம் என்ற செய்தி அறிக்கைகள் வெளிவந்த பின்னணியில் தான், இந்து மதத்தவருக்கு வாக்களியுங்கள் என்ற கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டமை, அதன் நோக்கத்தைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.  
சிவசேனையின் செயற்பாடுகள், தேர்தல் சட்டங்களுக்குப் புறம்பானவை என்பது ஒருபக்கமாக இருக்க, அதன் செயற்பாடுகள், தமிழ் அரசியலில் வெறுப்பு அரசியலுக்கு மேலும் உத்வேகத்தைக் கொடுக்கும் என்பது தான், அச்சத்தை ஏற்படுத்துவதாக இருக்கிறது.  
இன்று, இந்துக்களுக்கு வாக்களியுங்கள் என்று ஆரம்பிக்கின்ற இந்த அரசியல் போராட்டம், நாளைய தினம், “இந்து உயர்சாதிக்கு வாக்களியுங்கள்” என்று மாறாது என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதங்களும் இல்லை. சாதியும் மதமும் தான் வாக்களிக்கவும் வாக்குக் கேட்பதற்குமான அடையாளங்கள் என்ற சூழலொன்று உருவாக்கப்படுமாயின், அதிலிருந்து மீண்டு வருவதற்கான காலம், அதிகமாகத் தேவைப்படும்.  
மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவது கடினமானது; ஆனால், சமூகமொன்றைப் பின்னோக்கிக் கொண்டு செல்வது இலகுவானது. அதைச் செய்வதற்குத் தான் இக்குழுக்கள் விரும்புகின்றனவோ என்ற சந்தேகம் தான் எழுகிறது.  
எனவே தான், இலங்கையின் சிறுபான்மையின அரசியல் பரப்பு, சிறுபான்மை என்று கருதிக் கொண்டிருக்கின்ற பெரும்பான்மைப் பிரிவான பெண்களையும், உண்மையிலேயே சிறுபான்மைப் பிரிவுகளாக இருக்கின்ற மக்களையும், ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு அரசியல் செய்கின்ற முயற்சியைக் கைவிட்டு, அனைவரையும் அரவணைத்துச் செல்கின்ற அரசியலை முன்னெடுத்துச் செல்ல முயல வேண்டும்.  
இலங்கையின் சிறுபான்மையினச் சமூகங்கள், பிளவுபட்டுத் தான் இருக்கப் போகிறோம் என முயற்சிகளை மேற்கொண்டால், சமூகங்களின் முன்னேற்றத்துக்கான வாய்ப்புகளை இல்லாது செய்யும் முயற்சிகளாகவே அவை கருதப்பட வேண்டுமென்பதைத் தவிர, சொல்வதற்கு வேறு எதுவும் இல்லை.   

                                                                                                                                         நன்றி: TM




No comments:

Post a Comment

இங்கு கூறப்படும் கருத்துக்களுக்கு எவ்வகையிலும் நிர்வாகம் பொறுப்பாகாது,
www.Yazhpanam.com

யாழ் நூலக எரிப்பு நினைவு தினம்: "தமிழ் இன அழிப்பின் அடையாளமே யாழ் நூலக எரிப்பு"

தெற்காசியாவின் அறிவுக் களஞ்சியமாக போற்றப்பட்ட யாழ்பொது நூலகம் எரிக்கப்பட்டு இன்றுடன் (வெள்ளிக்கிழமை)37 ஆண்டுகள் கடந்தாலும் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் அத்துயர சம்பவம் ஏற்படுத்திய வடு இந்த கணம்வரை மாறாது உள்ளது.

யாழ் நூலகம்

ஜே.ஆர்.ஜெயவர்தனவின் ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் அரசாங்கத்தின் ஆட்சி காலத்தில் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட இச் சம்பவமானது தமிழ் மக்களின் அடையாம், அறிவு மற்றும் பண்பாடு போன்றவற்றை இல்லாதொழிக்கும் தமிழ் இன அழிப்பின் ஒரு அடையாளமாகவே தமிழ் மக்கள் இன்றும் பார்க்கின்றார்கள்.

இந்நூலக அழிப்பின் போது பல நூற்றாண்டு பழமைவாய்ந்த தமிழ், ஆங்கில நூல்களும் மற்றும் ஓலைச்சுவடிகளும் அழிந்து போயின.

அழிந்த புத்தகங்கள் எவை?

இவற்றில் கிடைப்பதற்கு அரிதான ஐசாக் தம்பையா நன்கொடை கொடுத்த இலக்கியம், சமயம், மொழியியல் தத்துவம் தொடர்பாக சுமார் 6000 நூல்களும், இந்திய வர்த்தகர் ஒருவரால் கொடுக்கப்பட்ட மகாத்மா காந்தியின் சத்தியசோதனை, 1672 ஆம் ஆண்டில் பிலிப்பஸ் பால்டியார் என்பவர் எழுதிய டச்சு ஆட்சியில் இலங்கை என்னும் நூல், 1660 ஆம் ஆண்டில் கண்டி மன்னரால் சிறைபிடிக்கப்பட்டவேளை றொபேட் நொக்ஸ் என்பவர் எழுதிய இலங்கையராவார் என்னும் நூல் ஆகியவை அழிந்தன.

1585 ஆம் ஆண்டில் கத்தோலிக்க மதத்தலைவர்களால் தமிழில் எழுதப்பட்ட நூல், சேர் பொன்னம்பலம் இராமநாதன் எழுதிய பகவத்கீதை விளக்கம், சித்தாந்தம், செந்தமிழ் இலக்கிய நூல்கள், திருமதி இராமநாதன் அம்மையார் எழுதிய இராமாயாண மொழிபெயர்ப்பு, மகாகவி பாரதியாரின் நண்பரான நெல்லையப்பன் எழுதிய நூல்கள், கடலைக்குடி நடேச சாஸ்திரியார் எழுதிய சோதிட சாஸ்திர நூல்கள், வானசாஸ்த்திரம் சம்பந்தமான நூல்கள், சித்தவைத்திய வாசகங்கள் அடங்கலான ஏட்டுச்சுவடிகள் ஆகியவை அழிந்தன.

மேலும், முத்துத்தம்பிபிள்ளை ஏழுதிய அபிதானகோசம், சிங்காரவேலு முதலியார் எழுதிய அபிதான சிந்தாமணி, முதலியார் இராசநாயகம் எழுதிய புராதன யாழ்ப்பாணம், சுவாமி ஞானப்பிரகாசம், முத்துத்தம்பிபிள்ளை எழுதிய யாழ்ப்பாணம் பற்றிய நூல்கள், கல்லடி வேலன் என்று அழைக்கப்பெற்ற கே.வேலுப்பிள்ளை இயற்றிய யாழ்ப்பாண வைபவகௌமுகி, சிற்பக்கலை பற்றிய நூல்கள், தனிநாயக அடிகளார் பதிப்பித்து வெளியிடப்பட்ட"தமிழ் கலாசாரம்" எனும் ஆங்கில சஞ்சிகை, இராசையனார், வன்னியசிங்கம், கதிரவேற்பிள்ளை, ஆனந்தகுமாரசாமி மற்றும் முதலியார் குலசபாநாதன் சேகரித்த நூல்கள், மற்றும் 10 ஆயிரத்திற்கு மேற்பட்ட கையெழுத்து பிரதிகளும் அழிவடைந்தன.

யாழ் நூலகம்

இந்நூலகத்தை இலங்கையில் மட்டுமல்ல இந்தியாவின் தமிழ்நாடு உட்பட பல பாகங்களிலிருந்தும் தேடிச் சென்று பயன்படுத்தியிருந்தனர்.

யாழ் பொது நூலக எரிப்பு தொடர்பில் யாழ் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தர் சிரேஸ்ட பேராசிரியர் என்.சண்முகலிங்கன் பிபிசி தமிழுக்கு தனது கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்டார்

"காலா ரஜினி சொன்னதைத்தான் தூத்துக்குடி மக்கள் செய்தார்கள்"

யாழ் பொது நூலகம் அழிக்கப்பட்டு 37 ஆண்டுகள் கடந்தாலும்கூட அந்த அழிப்பு நடவடிக்கை மூலம் தமிழ் மக்களின் இதயங்களில் ஏற்படுத்திய வடு இன்னமும் மாறாதது.

தென்னாசியாவின் மிகப் பெரிய அறிவியல் பொக்கிஷமாக போற்றப்பட்ட யாழ்ப்பாண பொது நூலகத்தின் அழிப்பு என்பது மனித நாகரிகத்தின் மோசமான துயரம். 1981ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 31 ஆம் தேதி நள்ளிரவில் இந்த கொடுமை நேர்ந்த போது அதனை சென் பற்றிக்ஸ் கல்லூரியின் மாடியில் இருந்து நேரில் பார்த்த தாவீது அடிகளார் அந்த கணத்திலேயே உயிரிழந்தார் என்ற செய்தி ஒன்றே அந்த நூலகத்தின் பெறுமதியை எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

யாழ்

நூலகம் எரிக்கப்பட்ட மறுநாள் ஜூன் மாதம் முதலாம் தேதி எனது நண்பன் நுகுமானும் நானும், யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து துவிச்சக்கர வண்டியில் அங்கு சென்று பார்த்த போது எரிந்த சாம்பல்கள் ஊடாக நாங்கள் கொண்ட துயரமும் வலியும் இந்த கணம்வரை நெஞ்சுக்குள் வலிக்கின்றதாக உள்ளது.

நாங்கள் நூலகத்திற்குச் சென்ற போது அந்த தீ அணையாமல் இருந்தது. நான் சிறுவர் பகுதியில் படித்த புத்தகங்கள் சிலவற்றை இனங்காணக் கூடியதாக இருந்தது.

நூலகத்திற்குள் கம்பீரமாக நின்ற புத்தக அலமாரிகள் எல்லாம் நிலத்திலே பாட்டமாக வீழ்த்து இருந்தது. நாங்கள் கோவிலாக வழிபட வேண்டிய அந்த கட்டடம் எல்லாம் உடைந்து சீமெந்து துகழ்களாகவும், சாம்பலாகவும் காட்சியளித்தது. அன்று பார்த்த அழிவை வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது.

அங்கு பகுதியளவில் எரிந்த புத்தக துண்டுகள் சிலவற்றை அடையாளமாக எடுத்துச் சென்று எனது வீட்டில் இருந்து நூலகத்தில் வைத்து பாதுகாத்திருந்தேன்.

பின்னர் யுத்தம் காரமாணக ஏற்பட்ட இடம்பெயர்வின் போது என்னுடைய வீட்டில் இருந்த புத்தகங்களோடு அவையும் அழிவடைந்துவிட்டன.

நூலக பாதிப்பை பார்த்த பின்னர் எனது நண்பர் நுகுமான் ஒரு கவிதையினை எழுதியிருந்தார். அந்த கவிதை எரித்து சாம்பலாக்கப்பட்ட நூலகத்தின் நினைவுகளோடு உள்ளது.

புத்த பெருமான் ஒரு இரவிலே சுடப்பட்டார் என்று ஆரம்பிக்கும் அந்த கவிதை இறுதியில் புத்தரின் சிவில் உடையாளர்கள் பிணத்தை உள்ளே இழுத்துச் சென்றனர். 90 ஆயிரம் புத்தகத்தினால் புத்தரின் மேனியை மூடி மறைத்தனர். சிகாலேகவாத சூத்திரத்தை கொழுத்தி எரித்தனர். புத்தரின் சடலம் அஸ்தியானது. தம்ம பதமும் சாம்பலானது என்று முடிகின்றது அந்த கவிதை. நூலக எரிப்பின் குறியீடாக இந்த கவிதை அமைகின்றது.

இவ்வாறான சம்பவங்கள் இலங்கையில் மட்டும் முதல் தடவையாக நடக்கவில்லை. 1930 ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனி பேளின் வீதியில் நூற்றுக்கனக்கான புத்தகங்கள் எரிக்கப்பட்டு வீதிகளில் எல்லாம் சாம்பல் பரவியதாக சொல்லுவார்கள்.

நாசிகளின் இனப்படுகொலைக்கு அவ்வழிப்பு பெரும் எடுத்துக்காட்டு. யாழ் நூலக எரிப்பும் தமிழ் இனப்படுகொலை என்றே கருத வேண்டும்.

வரலாற்றில் இருந்து நாங்கள் பாடம் படிக்க தவறுகின்ற போது மீண்டும் மீண்டும் அந்த தவறான வரலாறு மீட்டப்படும் என்பதற்கு இந்த தேசத்தின் வரலாறு சான்றாக இருக்கின்றது.

இந்த நூலக எரிப்பு மூலம் தென்னாசியாவில் இருந்து தேடி வைத்த பொக்கிஷங்கள் குறிப்பாக ஓலைச் சுவடிகள் 1800 ஆம் ஆண்டுக்கான பத்திரிகை பதிவுகள் அனைத்தும் இல்லாமல் ஆக்கப்பட்டுள்ளன.

யாழ் நூலகம் திறக்கப்பட்டது எப்போது?

இவற்றை அழித்துவிட்டு வெறுமனே கட்டடத்திற்கு வெள்ளை பூசுவதால் அழிந்தவற்றை மீள பெற்றுக்கொள்ள முடியாது.

யாழ் நூலக எரிப்பு நாளை நினைவுகூறுவது என்பது மனித நாகரிகத்திலேயே மோசமான அரசியல் செயற்பாட்டில் இருந்து விடுபடும் புதிய பண்பாட்டினை இந்த தேசத்தின் அரசியலும் மக்களும் விழிப்புக் கொள்ளும் நாளாக கொண்டாட வேண்டும் என்பதுதான் எனது விருப்பம் என்றார்.

"காலா ரஜினி சொன்னதைத்தான் தூத்துக்குடி மக்கள் செய்தார்கள்"

யாழ் பொது நூலக எரிப்பு தொடர்பில் பிபிசி தமிழுக்கு, யாழ் பொது நூலக பிரதான நூலகர் சுகந்தி சதாசிவமூர்த்தி தெரிவித்த கருத்துக்கள் இவை.

யாழ் பொது நூலகத்தில் 31 வருடங்கள் நூலகராகவும், பிரதான நூலகராக கடந்த 4 வருடங்களும் கடமையாற்றுகின்றேன்.

யாழ் பொது நூலகம் 1933ஆம் ஆண்டு முதன் முதலில் மு.செல்லப்பா என்ற தனி நபரால் ஆஸ்பத்திரி வீதியில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. பின்னர் படிப்படியாக வளர்ச்சி அடைந்து தற்போது உள்ள கட்டடத்தில் 1959ஆம் ஆண்டு அப்போதைய யாழ் மாநகர முதல்வர் அல்பிரட் துரையாப்பாவினால் திறந்துவைக்கப்பட்டது.

1981 ஆம் ஆண்டு நூலகம் எரிக்கப்பட்ட போது 97 ஆயிரம் புத்தகங்களும், பழமைவாய்ந்த ஓலைச்சுவடிகளும், தனிநபர்களின் சேமிப்பு புத்தகங்களும் முற்று முழுதாக அழிவடைந்தன.

பின்னர் 2004 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் புணரமைக்கப்பட்டு நூலகம் திறந்துவைக்கப்பட்டது. தற்போது ஒரு இலட்சத்தி 8 ஆயிரம் புத்தகங்களும், தனிநபர்களால் அன்பளிப்புச் செய்யப்பட்ட ஓலைச்சுவடிகளும் உள்ளது.

யாழ்

இந்தியா அரசாங்கத்தினால் கடந்த வருடம் 16 ஆயிரம் புத்தகங்கள் அன்பளிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளன.

நாளாந்தம் பெருமளாவன வாசகர்கள் இந்த நூலகத்தினை பயன்படுதுகின்றார்கள்.

"காலா ரஜினி சொன்னதைத்தான் தூத்துக்குடி மக்கள் செய்தார்கள்"

நூலக எரிப்பின் நேரடி சாட்சியாளரான யாழ் மாநகர சபையின் முன்னாள் ஆணையாளரும், வடமாகாண சபையின் அவைத் தலைவர் சி.வி.கே.சிவஞானம் யாழ் பொது நூலக எரிப்பு தொடர்பில் பிபிசி தமிழுக்கு தெரிவித்த கருத்துக்கள்,

யாழ்ப்பாண பொது நூலகம் யாழ் மாநகர சபையின் நிர்வாகத்தின் கீழ் 1941 ஆம் ஆண்டில் இருந்து வருகின்றது.

யாழ்

அந் நூலகம் 1981 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 1 ஆம் திகதி மாவட்ட சபை தேர்தல் கால வன்முறையின் போது எரிக்கப்பட்டது. இலங்கை அரசின் காவல் துறையினரும், அவர்களுடன் இணைந்த கட்டாக்காலிகளும் இணைந்து தமிழ் தேசியத்தின் பொக்கிஷமான நூலகத்தை எரித்தார்கள். இச்சம்பவம் நடைபெற்று 37 வருடங்கள் கடந்துவிட்டன.

அப்போது நடைபெற்ற அராஜகங்களை நேரடியாக நான் பார்த்தவன். அந்த வகையில் நூலக எரிப்பின் நேரடி சாட்சியாக நான் உள்ளேன்.

மாவட்ட சபை தேர்தலுக்காக அன்று யாழில் கூடியிருந்த அமைச்சர்கள் இங்கு ஜக்கிய தேசிய கட்சியின் ஆட்சியை கொண்டுவர வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இருந்தனர். அந்த தேர்தல் முடிவுகளை மாற்றி அமைக்க வேண்டும் என்ற அவர்களின் செயற்பாட்டை துணிந்து எதிர்த்து நின்ற அரச அதிபர் யோகேந்திரா துரைசுவாமியினால் அவர்களின் சதி முயற்சி முறியடிக்கப்பட்டது.

இதனால் அன்று துரையப்பா விளையாட்டரங்கில் நிலை கொண்டிருந்த காவல்துறையினரும், அவர்களுடன் இணைந்து சிலரும் நூலகத்தை தீக்கிரையாக்கினர்.

நூலகம் எரிக்கப்படும் போது எனக்கு முதலில் திருமதி யோகேந்திரா துரைசுவாமி தகவல் தந்திருந்தார். தகவல் கிடைத்ததும் என்னுடைய வாகனத்தை செலுத்திக் கொண்டு புறப்பட்டேன். வேம்படி சந்தியை அண்மித்த போது பொலிஸார் தடுத்து நிறுத்தினார்கள். மேற்கொண்டு செல்ல வேண்டாம் என்று அச்சுறுத்தினார்கள்.

காவல்துறையின் தடையினை மீறி சப்பல் வீதியை அடைந்த போது அங்கு நின்ற காவல்துறையினர் என்னையும், வாகனத்தையும் சுற்றி நின்று முன்னொக்கிச் செல்லவிடாது தடுத்து நிறுத்தினார்கள்.

இதனையும் மீறி சென்றால் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் என்று அச்சுறுத்தி, துப்பாக்கியின் பிடியால் வாகனத்தின் மீது குத்தி என்னை மேலும் அச்சுறுத்தினார்கள்.

தடுத்து நிறுத்தப்பட்ட நிலையில் சப்பல் வீதியில் நின்று நேசித்து வளர்த்த தமிழ் மக்களின் கலாசார சின்னமாக இருந்த நூலகம் எரிவதை நேரடியாக பார்த்தேன். இந்த வன்முறையை அரசாங்கம்தான் செய்தது என்பதை தெளிவாக தெரிந்து கொண்டேன்.

யாழ்

அன்று 1981 ஜூன் முதலாம் தேதி காலை 5 மணியளவில் எரிந்த நூலகத்திற்கு சென்ற போது அமிர்தலிங்கம் உள்ளிட்டவர்கள் அங்கு நின்றார்கள்.

அங்கு சென்ற பார்த்த போது நூலகத்தில் இருந்து 97 ஆயிரம் புத்தகங்கள் எரிந்து சாம்பலாகி கிடந்தது.ஆனந்தகுமாரசாமியின் பழமைவாயந்த ஏட்டுச் சுவடிகளும் எரிந்து சாம்பலாகிக் கிடந்தது.

நூலக எரிப்பு என்பது கலாசார, கல்வி படுகொலையாகும். இது தமிழ் இனத்தை அச்சுறுத்துகின்ற படுகொலை நிகழ்வாகவே பார்க்கின்றேன்.

மீண்டும் அந்த நூலகத்தை கட்டியெழுப்ப வேண்டும் என்று முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இதற்காக பல இடங்களில் நிதி சேகரிக்கப்பட்டன.

எரிக்கப்பட்ட நூலகத்தின் முன்பகுதியை நினைவுச் சின்னமாக பேணிக் கொண்டு நூலகத்தின் மேற்குப் பகுதியை புதிதாக நிர்மானித்து 1984 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 4 ஆம் தேதி பல்வேறு அச்சுறுத்தலுக்கு மத்தியல் புதிதாக நிர்மானிக்கப்பட்ட நூலக பகுதியை அமரர் அமிர்தலிங்கம் ஊடாக நான் திறந்து வைத்திருந்தேன்.

இதன் பின்னர் யுத்தம் காரணமாகவும் நூலகம் மீண்டும் சிதைக்கப்பட்டது. சிதைக்கப்பட்ட நூலகத்தினை புணரமைப்புச் செய்வதற்கு அதன் பின் வந்த அரசாங்கங்கள் முனைப்புக் காட்டியிருந்தன. இதனால் நூலக எரிப்பினை நினைவு கூறும் வகையில் எங்களால் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டிருந்த நூலகத்தின் முன் பகுதி முழுமையாக புணரமைக்கப்பட்டு, நூலக எரிப்பின் சான்றும் அரசாங்கத்தால் திட்டமிட்டு இல்லாமல் செய்யப்பட்டுள்ளது.

புதுப்பிக்கப்பட்ட பின்னர் நவீனத்துவத்துடன் தற்போது இயங்கி வருகின்றது. குறிப்பாக கணினி உட்பட பல்வேறு வசதி வாய்ப்புக்கள் அங்கு உள்ளது. இருந்த போதும் நாங்கள் இழந்த தமிழ் மக்களின் ஓலைச் சுவடிகள் உட்பட பல பொக்கிஷங்களை மீண்டும் பெற்றுக் கொள்ள முடியாத நிலையிலேதான் இருக்கின்றோம்.

இது ஒரு காலத்தினுடைய கலாசார படுகொலையின் சுவடாகவே யாழ் பொது நூலக எரிப்பினை பார்க்கின்றேன் என்றார்.

"காலா ரஜினி சொன்னதைத்தான் தூத்துக்குடி மக்கள் செய்தார்கள்"

யாழ் பொது நூலக எரிப்பு தொடர்பில் பதிப்பாளரும் சிவசேனை அமைப்பின் இலங்கை தலைவர் மறவன்புலவு க.சச்சிதானந்தம் பிபிசி தமிழுக்கு தெரிவித்த கருத்துக்கள்,

யாழ்

யாழ்ப்பாண நூலகத்தை 1981 மே 31 அல்லது ஜூன் முதலாம் தேதி அழிக்க நினைத்தவர்கள் தமிழர்களை வேரோடும் மண்ணின் மரபோடும் அழிக்க நினைத்தவர்கள்.

அவர்களுடைய எண்ணம் நிறைவேறாது. தமிழர்கள் பீனிக்ஸ் பறவையை போன்றவர்கள். அழிவடைந்த சாம்பலில் இருந்து தமிழர்கள் மீண்டெழுவார்கள்.

அன்பும் அறனும் அருளும் என்று பாடிய பெருந்தகைகள் வாழ்ந்த இந்த மண்ணிலே இருந்த இந்த நூலகத்தை எரித்து தமிழ் இனத்தை மண்ணோடு மண்ணாக்கலாம் என்ற கணவு கண்டவர்கள் இன்று அதில் தோற்றுப் போய்விட்டார்கள்.

தமிழர்கள் இன்று நிமிர்ந்து நிற்கின்றார்கள். எந்த அழிவுகளையும் எதிர் கொள்ள தயாராக இருக்கின்றோம் என்றார்.

'; (function() { var dsq = document.createElement('script'); dsq.type = 'text/javascript'; dsq.async = true; dsq.src = '//' + disqus_shortname + '.disqus.com/embed.js'; (document.getElementsByTagName('head')[0] || document.getElementsByTagName('body')[0]).appendChild(dsq); })();